قابلیت کلی پوسته خارجی و دیوارهای داخلی در ذخیره کردن انرژی (با جذب آن) و بازپس دادن آن (در صورت لزوم) برای به حداقل رسانیدن نوسانهای دما و بار گرمایی-سرمایی در فضاهای کنترل شده ساختمان. گروهبندی اینرسی حرارتی کلی ساختمان با استفاده از جرم سطحی مفید ساختمان (ر.ک. به پیوست 1 مبحث 19)، صورت میگیرد.
کلیه سطوح در پوسته خارجی ساختمان که برای ایجاد دسترسی، تأمین روشنایی، دید به خارج، خروج گاز حاصل از سوخت، تهویه و تعویض هوا ایجاد میگردند. (مثل انواع درها، دریچهها، پنجرهها، نماهای شیشهای، نورگیرها، هواکشها، دودکشها و …).
پوشش نهایی ساختمان که شیبی بیشتر از 10 درجه و کمتر از 60 درجه نسبت به سطح افقی دارد. در بالای سقف شیبدار فضای خارج و در زیر آن فضای کنترل شده یا کنترل نشده قرار دارد. در صورتیکه فضای زیرین کنترلشده باشد، بام شیبدار بخشی از پوسته خارجی ساختمان محسوب میشوند.
روند دمیدن و یا مکیدن هوا از طریق طبیعی یا مکانیکی به هر فضایی یا از هر فضایی، برای تأمین شرایط بهداشت و آسایش (کنترل دما و احتمالاً میزان رطوبت هوا، جلوگیری از بروز میعان، جلوگیری از رشد میکروارگانیسمها و … ). چنین هوایی میتواند مطبوع شده باشد.
نوعی از تهویه همراه با تنظیم عواملی همچون دما، رطوبت (رطوبتگیری یا رطوبتزنی)، همراه با حذف آلایندههای مختلف (بو، گرد و غبار، میکروارگانیسمها، … ) برای تأمین آسایش حرارتی
جداری که ضریب انتقال نور آن بزرگتر از 0.2 باشد. جدار نورگذر بر دو نوع شفاف و مات بوده و شامل پنجرهها، نماها و درهای خارجی نورگذر، نورگیرها و مشابه آنها است.
واحدی بر اساس دما و زمان، که برای برآورد مصرف انرژی و تعیین بار سرمایش یک ساختمان در اوقات گرم سال به کار میرود. روز درجه سرمایش برابر است با مجموع اختلاف دمای متوسط روزانه نسبت به 21 درجه سانتیگراد مربوط به دورهای از سال که دمای متوسط روزانه از 21 درجه سانتیگراد بالاتر است.
واحدی بر اساس دما و زمان، که برای برآورد مصرف انرژی و تعیین بار گرمایشی یک ساختمان در اوقات سرد سال به کار میرود. روز درجه گرمایش برابر است با مجموع اختلاف دمای متوسط روزانه نسبت به 18 درجه سانتیگراد مربوط به دورهای از سال که دمای متوسط روزانه از 18 درجه سانتیگراد پائینتر است.
سیستمی که قسمتهایی از جدارهای پوسته خارجی را تشکیل میدهد و به گونهای طراحی شدهاست که با یک مکانیسم غیرفعال، انرژی خورشیدی را در خود جمعآوری و ذخیره مینماید تا در زمان مناسب به فضای داخلی ساختمان منتقل گردد (مانند فضای گلخانهای).
سیستمی که برای کنترل دبی تهویه بکار میرود و بهطور محسوسی دبی هوای تازه را برای صرفهجویی در مصرف انرژی محدود میکند. این سیستمها باید مطابق با ضوابط بهداشت و مورد تأیید مراجع ذیصلاح باشند.
ضریب انتقال حرارت سطحی قسمتی از پوسته خارجی ساختمان برابر است با توان حرارتی منتقل شده از سطحی از آن، با مساحت یک مترمربع، در صورتی که اختلاف دمای داخل و خارج برابر یک درجه باشد. واحد مورد استفاده برای ضریب انتقال حرارت [W/m2.K] است.
ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع، ضریب انتقال حرارت سطحی انواع مختلف جدارهای تشکیلدهنده پوسته خارجی ساختمان (دیوار، سقف، کف، جدار نورگذر، در، … ) است که در این مبحث برای محاسبه ضریب انتقال حرارت مرجع مورد استفاده قرار میگیرد. واحد مورد استفاده برای ضریب انتقال حرارت سطحی مرجع [W/ m2.K] است.
ضریب انتقال حرارت طرح ساختمان یا بخشی از آن برابر است با مجموع انتقال حرارت از جدارهای فضاهای کنترل شده، در صورتی که اختلاف دمای داخل و خارج برابر یک درجه باشد. واحد مورد استفاده برای ضریب انتقال حرارت [W/K] است. در روش کارکردی برای کنترل صحت طراحی، این ضریب با ضریب انتقال حرارت مرجع مقایسه میگردد.
ضریب انتقال حرارت مرجع، ضریب انتقال حرارت حداکثر مجاز ساختمان یا بخشی از آن است و با استفاده از روابط ارائهشده در این مبحث محاسبه میگردد. واحد مورد استفاده برای ضریب انتقال حرارت [W/K] است.
ضریبی که در صورت طراحی مناسب و بهرهگیری بهینه از انرژی خورشیدی در مناطق سردسیر برای تصحیح مقادیر انتقال حرارت مرجع محاسبه میگردد. ضریب تصحیح انتقال حرارت مرجع با g نشان داده میشود.
مقدار حرارتی که در یک ثانیه از یک متر مربع عنصری همگن به ضخامت یک متر در حالت پایدار عبور می کند و اختلافی برابر یک درجه کلوین بین دمای دو سطح طرفین عنصر ایجاد نماید.ضریب هدایت حرارتی با λ نشان داده می شود و واحد آن [w/m.k] است. (ر.ک. به پیوست 7 مبحث 19)
مصالح یا سیستم مرکبی که انتقال گرما را از محیطی به محیطی دیگر به طور موثر کاهش دهد. در مواردی عایق حرارت می تواند علاوه بر کاهش انتقال حرارت توانایی های دیگری نیز مانند باربری, صدابندی و ... داشته باشد. در این راهنما بطور اختصار کلمه عایق معادل عایق حرارت استفاده می شود. تحت شرایط ویژه ای هوا نیز می تواند عایق حرارت محسوب شود. عایق حرارت قابل استفاده در ساختمان به عایقی اطلاق می شود که دارای ضریب هدایت حرارتی کمتر یا مساوی 0.065 w/m.k و مقاومت حرارتی مساوی یا بیشتر از 0.05 m².k/w باشد(مقادیر ذکر شده مربوط به اندازه گیری در شرایط حرارتی استاندارد می باشند.)
عایق کاری حرارتی بوسیله یک ماده یا مصالح خاص و یا توسط سیستمی با چندین کارآیی صورت می گیرد. برای مثال یک دیوار باربر می تواند در عین حال نقش عایق کاری حرارتی را نیز تامین کند.ولی در اکثر موارد لازم است که لایه ای ویژه صرفاً به عنوان عایق حرارت به جدار اضافه شود.
منظور استفاده از عایق های حرارت به منظور محدود کردن میزان انتقال حرارت در اجزای ساختمانی میباشد. سیستم عایق کاری حرارتی (گرمابندی)باید دو شرط زیر را دارا باشد:
مصالح بکار رفته در پوسته خارجی میتواند بدون نیاز به عایق حرارتمقاومت حرارتی مورد نیاز در مقررات را تامین نماید. در صورت عایق کاری حرارتی(گرمابندی) مناسب عناصر ساختمان تامین و حفظ شرایط آسایش حرارتی فضاهای کنترل شده به راحتی و همراه با صرفه جویی در مصرف انرژی انجام میگردد.
قسمت هایی از ساختمان که به منظور تامین سازه ای و یا غیر سازه ای طراحی و ساخته شده اند و در پیوند با یکدیگر تمامیت یک ساختمان را شکل می بخشند (مانند بام, سقف, کف, دیوار, بازشوها و...)
عواملی که نقش تعیین وضعیت ساختمان را از نظر میزان صرفه جویی در مصرف ایفا می کنند.(ر.ک.به بند 19-2-2 مبحث 19 و بند 19-2-3 مبحث 19) این عوامل شامل دو نوع اصلی و فرعی می باشند.
بخش هایی از فضای داخل ساختمان اعم از فضای زیستی و غیر زیستی که به علت داشتن عملکرد خاصی بطور مداوم و تا دمایی برابر و یا بالاتر (یا پایین تر) از دمای زیستگاه گرم (یا خنک) میشوند. شرایط حرارتی آنها در ساختمان باید در محدوده آسایش باشد. ساختمانهای مجاور ساختمان مورد نظر از نوع فضای کنترل شده تلقی میشوند مگر آنکه از نوع ذکر شده در تعریف فضای کنترل نشده میباشند.
بخش هایی از فضای ساختمان که تعریف فضای کنترل شده در موردشان صادق نیست (مانند فضاهای درز انقطاع بین دو ساختمان راه پله ها دالان ها و پارکینگ هایی که مورد گرمایش و سرمایش قرار نمی گیرند.)
نسبت ضخامت لایه به ضریب هدایت حرارتی آن بدیهی است که مقاومت حرارتی یک پوسته تشکیل شده از چند لایه مساوی با مجموع مقاومت های هر یک از لایه ها خواهد بود. مقاومت حرارتی قابلیت عایق بودن (از نظر حرارتی) یک یا چند لایه از پوسته و یا کل پوسته را مشخص می کند. مقاومت حرارتی با Rنشان داده میشود و واحد [/wm².k] آن است (ر.ک.به پیوست 8 مبحث 19)
بخشی از یک سیستم مرکزی سرمایی یا گرمایی که در آخر مدار قرار دارد و انرژی منتقلشده توسط مدار توزیع را به فضا یا فضاهای کنترل شده انتقال میدهد (مانند رادیاتور).
کلیه سطوح پیرامونی ساختمان، اعم از دیوارها، سقفها، کفها، بازشوها، سطوح نورگذر و نظایر آنها که از یک طرف با فضای خارج و یا فضای کنترل نشده، و از طرف دیگر با فضای کنترل شده داخل ساختمان در ارتباط هستند. پوسته خارجی الزاما در تمام موارد با پوسته فیزیکی ساختمان یکی نیست، زیرا پوسته فیزیکی ممکن است دربرگیرنده فضاهای کنترل نشده نیز باشد. پوسته خارجی ساختمان شامل عناصری که در وجه خارجی خود مجاور خاک و زمین هستند نیز میباشد.
کلیه سطوح پیرامونی ساختمان، اعم از دیوارها، سقفها، کفها، بازشوها و نظایر آنها که از یک طرف با فضای خارج و از طرف دیگر با فضای داخل یا فضای کنترل نشده در ارتباط هستند.
عنصر ساختمانی افقی یا دال که در بالا با یک فضای کنترل شده و در پایین با خاک یا با فضای کنترل نشده یا فضای خارجی در تماس است . کف بخشی از پوسته خارجی ساختمان محسوب می شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر